Beestje & Huisje

‘If you’re just like me. You’re trying to believe. That it’s all going to work out fine. We can live with the doubt. We’re trying to do without. Maybe we don’t have to fight. It’s a beautiful life.’ James Morrison (Beautiful Life)


Mijn leven staat niet stil nu ik weet dat ik binnenkort dood zal gaan. In tegendeel: ik ben ontzettend druk met allerlei dingen, om mijn leven de komende tijd zo optimaal mogelijk te maken. Twee grote onderdelen daarvan zijn een appartement en een hond.

Laat ik beginnen met het appartement. Op dit moment woon ik in een gezellig studentenhuis, op een kamertje van elf vierkante meter. Het is een knus hokje, waar ik een eigen thuis heb gecreëerd. Ik wil alleen een huis, een Thuis, waar ik kan lopen (dat is op elf vierkante meter best krap), waar ik kan wonen, kan slapen, kan huilen, kan lachen, mensen kan ontvangen, kan opladen en mijn laatste dagen kan beleven. Amsterdam is mijn stad, de stad waar ik tot leven ben gekomen. Amsterdam zal ook de stad zijn die mij tot in mijn laatste dagen leven zal geven, omdat Amsterdam zoveel energie aan mij geeft. In Amsterdam voel ik mij thuis. En dus ben ik met spoed op zoek naar een drie kamer appartement in het mooie Amsterdam, voor een bedrag van rond de 900 euro in de maand. Samen met een vriendin ga ik in dat huisje nog een mooie tijd beleven.

Daarnaast ben ik de afgelopen tijd druk bezig geweest met een hond. Thuis ben ik altijd opgegroeid met een hondje en een kat, iets dat mij altijd heeft vervuld met een onvoorwaardelijke vriendschap en liefde om me heen. Zeker toen ik ziek was steunden de dieren mij enorm, door er simpelweg voor me te zijn. Kort voordat ik de keuze maakte om niet voor een uitstelbehandeling te gaan, voelde ik me vaak alleen. Ik voel me in dit proces niet eenzaam, maar heb geen zin om alleen wakker te worden, alleen naar de tram te lopen, alleen mijn thee te drinken, hoewel er vaak veel mensen om mij heen zijn. Ik voelde sterk de drang in mezelf om een maatje naast me te hebben, eentje die onvoorwaardelijke steun geeft en die bovenal niets zegt. Bij het KNGF zijn er speciale buddyhonden. Dit zijn honden die niet door de strenge keuring van blindengeleidehond zijn gekomen, maar wel een nieuwe plaats vinden in de maatschappij op verschillende manieren. Ik meldde me er voor aan, omdat ik meteen een goed gevoel had bij een buddyhond. Op de een of andere bizarre manier vond niemand in mijn omgeving mijn ingeving een raar idee. De gesprekken die ik had met mijn ouders en broers gingen ongeveer als volgt:
‘Liefie,- dan wel mijn broers, of ouders-  mag ik nog wat raars vragen?’
‘Ja, wat is er?’
‘Ik wil een hond.’
‘Een grote zeker? Een labrador?’
Dan schoot ik in de lach. ‘Hoe weet jij dat nu weer? Ik wil niet meer alleen zijn. Ik wil een onvoorwaardelijke vriend naast me. Maar waarom vind je het een goed idee? Als ik door blijf leven ga ik weer studeren, dan heb ik geen tijd voor een hond. Als ik dood ga, heb ik daarna ook geen tijd voor een hond.’
‘En toch is het goed. Dat moet je doen Lau, je hebt geen tijd om je zorgen te maken.’

Vandaag heb ik een persoonlijke intake gehad bij KNGF-geleidehonden, wat een geweldige organisatie! Kees, de man waarmee ik sprak, volgde zijn gevoel en zag afgelopen maandag een match met mij en Tirza, een  mooie zwarte labrador die zojuist haar eerste opleiding heeft afgerond. Vanochtend heb ik haar ontmoet. Na het gesprek van vanmorgen ben ik vanmiddag gebeld, Tirza zal aankomende woensdag met mij een training volgen, waarna ze bij mij blijft. Ik ben vervuld van blijdschap om dit grote cadeau en samen met Tirza zal ik de komende tijd mooie tijden beleven. Woensdag show ik mijn maatje op m’n blog!

Het Beestje in mijn Huisje is er al. Ik had nooit kunnen en durven dromen dat het zo snel zou gaan! Nu ik weet hoe snel zoiets moois op mijn pad is gekomen, kan ik alleen maar vertrouwen dat hetzelfde zal gebeuren met een fijn appartement in Amsterdam.

P.s. Ik ben hard aan het zoeken, maar misschien weet één van jullie toevallig wel een stulpje in Amsterdam? Please contact me!

Een reactie op “Beestje & Huisje

  1. Dear Laura Maaskant:
    My name is Pan,an editor of Guizhou People’s Press. Your “leef” caused a big influence in Holland,we will publish its chinese version soon.We have obtained the copyright of the Chinese version of this book. I am responsible for this book.Now the book has been translated and is being edited.
    In order to enrich the chinese version and let the reader know more about you,we hope if we can use all your pictures in the original books,and appropriate to add in the Chinese version of your daily life photo is better.
    If you agree,can you send intial picture to me?Thank you.

Reageren is niet (meer) mogelijk.