Bucketlist

‘Hier is de lijst met dingen, die je nog had willen doen. Hier is de schoenendoos met 1 miljoen herinneringen.’ BLØF (Vandaag)


Één van de meest gestelde vraag van de afgelopen tijd is: ‘Wat ga je nu nog doen?’, of ‘Wil je nog een wereldreis maken, nu het nog kan?’

Ik snap de vragen en de vragen die mij worden gesteld dwongen mij na te denken over hoe ik mijn komende tijd wil beleven. Ze confronteerde mij met mijn gebrek aan een bucketlist, maar brachten mij uiteindelijk dichter bij mijn eigen keuzes. Ik heb geen bucketlist met dingen die ik perse wil uitvoeren. Stel dat ik in het vliegtuig zou stappen om een wereldreis te maken, ben ik daar precies dezelfde persoon als wie ik hier ben. Ik neem mezelf overal mee, maar de mensen om mij heen kan ik ergens anders niet creëren, omdat ze daarvoor te speciaal en waardevol zijn. Als ik later groot zou zijn, zou ik graag willen reizen, maar hoe relatief worden dat soort wensen als de tijd kort is?

Als ik in het gazon zit in het vondelpark en geniet van de zon en Tirza aan mijn voeten, ben ik gelukkig. Als ik in mijn nieuwe huis – ik woon er sinds een week!:) – de kaarsen aan steek, hoef ik niets anders.

Ik kook zo’n twee dagen in de week bij MarleenKookt in Amsterdam en snijd dan groenten, bereid gerechten en proef smaken. Soms overvalt de simpelheid van het werk mij: het snijden van courgette in plakjes, het maken van wortels in julienne reepjes, of het maken van een dip voor bij een gerecht.  Soms kan ik dan denken: ‘Is dit het dan? Is dit hoe ik mijn laatste dagen op aarde doorbreng?’ Toch weet ik dat wat ik doe goed is voor mij. Uiteindelijk kwam ik erachter dat het er niet om gaat wat ik doe, maar hoe ik dingen doe. Ik haal bijvoorbeeld voldoening en veel plezier uit mijn werk. Dat is voor een ieder het belangrijkste waar een dag uit moet bestaan en dat ik binnenkort dood ga, veranderd niets aan die waarden die ik daarvoor ook voor mijn leven stelde.

Doordat ik geen lijst meer heb die ik na moet jagen, heb ik rust om gebeurtenissen te laten komen zoals ze zijn. Ik zie deze tijd als een soort sabbatical, of tussenjaar, met letterlijk eind.

Dichtbij het leven en dichtbij de dood wens ik een ding: dat ik nog even mag leven op mijn manier. Gewoon om nog even te voelen wat leven is. Dat is wat ik de komende tijd ga doen.

3 Reacties op “Bucketlist

  1. Mooi nummer voor jou en je familie;

    Familie Tree van Venice

    Gr

    Henk

  2. Wow! Je bezorgd me kippenvel, bij elke blog weer! ♥

Reageren is niet (meer) mogelijk.