Hall of fame

‘Be students, be teachers, be politicians, be preachers, be believers, be leaders, be astronauts, be champions. Standing in the Hall of Fame. And the worlds gonna know your name. Cause you burn with the brightest flame.’ The script (Hall of Fame)

Laatst kwam iemand naar mijn toe: mijn boek was niet meer te koop bij de Bruna bij haar om de hoek. Ze vond het vooral zeer wonderlijk, dat de boekenmarkt zo snel evolueerde dat mijn boek – driekwart jaar na uitgave – niet meer bij die specifieke boekhandel in de schappen lag. Natuurlijk, het boek is nog te koop bij bol.com en laatst liet ik mezelf de tijd vergeten in boekhandel Scheltema op de Leidsegracht, toen ik tegen een stapel van mijn boeken aanliep, maar langzaam gaat het boek van de top-lijst, van de stelling, naar de kast. En dan plots: moet het besteld worden, wanneer een toevallige passant Leef! lezen wil. Ik heb mij geen illusies: het boek is geen Hermans, Reve, Mulisch of Grunberg. Zíj zijn schrijvers die de tand des tijds doorleven, omdat hun thematiek, hun woordelijke schoonheden en taalkunsten uniek zijn. Hun boeken zijn vele generaties bestemd: mijn oma las het al en nu heb ik, haar kleindochter, hetzelfde boek in de kast.

Maar, zo vroeg degene die mij vertelde over haar Bruna-ervaring: confronteerde het mij niet met de vergankelijkheid van mijn boek, van mijn leven an sich?
Wie schrijft, die blijft, is de aanname, of in ieder geval de wens. Maar is dat zo? Boeken vergelen, vallen uit elkaar. Kaften verscheuren, boeken gaan uit druk, worden niet meer verkocht. Met de Hermans, Reve, Mulisch en Grunberg van hierboven en wat andere titel daargelaten, wordt de vergankelijkheid van het leven in alles en iedereen zichtbaar.
Nee, zei ik haar, de vorm van papier is niet een mogelijkheid een plaats in de eeuwigheid te kopen. En dat is ook nooit mijn bedoeling geweest. Mijn gedachten dwaalden af naar een aantal vragen die ik gesteld kreeg tijdens interviews, of aannames die ik later teruglas op papier: ik zou Leef! hebben geschreven, opdat ik niet vergeten zou worden. Om mijn eigen plaats veilig te stellen in deze wereld, voor het moment dat ik het fysiek niet zelf meer kan doen. Of iets dergelijks.
Is dat een wens? Daarmee zou ik volledig handelen uit een paradox met hetgeen wat ik delen wil in mijn boek: de schoonheid van het nu. Het is dan ook nooit mijn intentie, of wens geweest te schrijven vanuit dat verlangen. Ik geloof meer dat verhalen, in welke vorm dan ook verteld, wijsheden in zich meedragen. Het medium doet er niet toe, verhalen mogen worden verteld. Of dat nu door middel van een boek, of van een intiem gesprek is, maakt tevens geen verschil. Of je nu auteur bent, arts, serveerster, professor, schoonmaker, atleet of zanger: hetgeen wat je doet in je leven doe je toch niet vanuit het idee niet vergeten te worden? Kortom: ik begreep nooit zo goed wat mensen nu precies bedoelden, wanneer zij me vroegen of ik niet vergeten wil worden. Dáár ben ik nooit mee bezig geweest. Maken de herinneringen aan een persoon het leven ter zijne tijd waardevoller? En doet het er toe of een mens door velen, of slechts enkelen wordt herinnerd? Ik heb willen schrijven, zeker, om te delen. Mijn ervaringen te delen, te schrijven over het nu-moment. Echter heb ik nooit geschreven niet vergeten te worden. Ik leef niet in de herinnering, of in de nagedachtenis.
Ik Leef.

Boeken raken uit druk, maar verhalen doven nooit uit.

13 Reacties op “Hall of fame

  1. “Wees volledig in elke ervaring”, staat op een kaartje op een plank boven mijn bed. Het staat er al jaren en is een soort levensspreuk geworden toen in 2003 ook bij mij kanker werd ontdekt. Bij mij is het weg, geluk gehad, zeg maar. Tegelijkertijd besef ik hoe flinterdun die scheidingslijn is! Vanaf dat moment leef ik zo intens. Het is niet opgehouden, dat intense beleven van alles. Ik ben blij met iedere dag, nog steeds. Ik wens jou ook nog vele dagen vol zonnestralen toe. Zoals je al schrijft: “Je leeft!” Geweldig, wat een levenskracht! Ik wens je alle goeds toe en ga je boek opzoeken en lezen! Een hartelijke groet van mij, Neeltje

  2. Wat dat ik weer een verhaal van je heb kunnen lezen.

  3. Lieve Laura,
    Het was fijn om je boek te mogen lezen dank je wel
    Je gaf me fijne levens lessen
    Liefs voor jou
    Rietje

    Tussen haakjes ik ben haast 79jaar en ervaar het lezen van je boek als een fijne levens les

  4. Ik ben opnieuw geraakt door de manier waarop jij richting geeft aan jouw leven. Mooi hoe je de vraag serieus onderzoekt zonder in de verdediging of de aanval te schieten!

  5. Laura,
    Ik zag je vorige week bij RTL late night, was meteen onder de indruk van jouw verhaal (heb zelf een zoon van jouw leeftijd die geschiedenis studeerde ) ik heb meteen het boek besteld en uitgelezen.
    Bedankt voor je verhaal heel indrukwekkend en leerzaam.
    Liefs yvon

  6. Lieve Laura,

    Ik heb net je boek uitgelezen en mocht van mezelf daarna pas op jouw blog gaan kijken.
    Wat ben ik blij om te zien dat je er nog bent:)
    en ik hoop dat je nog lang bij ons mag blijven.

    Bedankt voor je mooie woorden, jij laat mij weer zien waar het leven om draait, is goed om weer bij stil te staan.

    Ik wens je alle liefde en sterkte.

    Liefs

  7. Hoi Laura,
    Ik zag je interview op tv bij “de verwondering” en was diep onder de indruk. Ik geef al vele jaren Yoga en Vedantalessen en enkele uitspraken van jouw zijn het beleven van de kennis van Vedanta.
    De volmaaktheid en de oneindigheid van dat wat je daadwerkelijk bent en niet de gebondenheid aan dit fysieke lichaam.
    Ik kom nu net terug uit het ziekenhuis, met gelukkig positieve berichten, over een paar knobbeltjes die verwijderd werden. Maar in de aanloop naar vandaag heb ik veel nagedacht over dingen uit “Leef!” en dus jouw belevingen.
    Dank daarvoor. Ik wens je alle liefde en sterkte in, zowel het nu als in de “toekomst”.
    Joop.

  8. Hi Laura,

    Ik ben het ook helemaal met je eens =) Door m’n studie (literatuurwetenschappen) heb ik juist geleerd dat narratieven zich niet beperken tot een medium (zoals films of boeken), verhalen doven inderdaad niet zomaar uit, we bestaan immers voor een groot gedeelte uit de verhalen die we aan onszelf, elkaar en anderen vertellen.

    Het is soms alleen een hinderlijke gewoonte dat mensen bij de receptie van een roman hun eigen premissen (en angsten) op de auteur projecteren en daardoor niet meer goed lezen wat er staat, mensen zijn wat dat betreft soms echt een stelletje muppets. Ze zijn misschien te erg bezig met de angst voor hun eigen sterfelijkheid om te begrijpen dat jij sowieso al als oude ziel geboren bent en anders in het leven staat.

    De boodschap die jij uitdraagt, de overgave aan de schoonheid van een moment, vind ik ontzettend waardevol, we worden vaak onbewust geïnterpelleerd om ons constant zorgen te maken over de toekomst, terwijl die ongrijpbaar is… Het vergt daardoor een soort moed om volledig in een moment op te (durven) gaan en ik ben je ontzettend dankbaar omdat jij me daartoe hebt uitgedaagd, alleen al door jezelf te zijn! 🙂

    Ik vind het heel bijzonder dat je al op zo’n jonge leeftijd en ook nog in de wetenschap dat je niet oud zult worden, zo’n stralende levenskunstenares kunt zijn als jij bent, toen ik je voor het eerst hoorde praten viel ik bijna van m’n stoel 0.o Er gaat zo ontzettend veel licht van je uit!!! 😀 Na de verwondering was ik ook zo onder de indruk dat ik er geen woorden voor had en wist dat alles wat ik kon verzinnen om aan je te schrijven de lading gewoon niet zou gaan dekken, een zin als: “Je bent zo’n prachtig mens!”, voelt heel onbeholpen, maar het is wel zo! =)

    Ik heb je boek afgelopen zomer gelezen en non-stop geluisterd naar Wings van Birdy, omdat er zoveel levensvreugde van je wijze woorden uitgaat. Ik vind Leef heel krachtig geschreven en veel van je zinnen dansen (ook deze winter) regelmatig in mijn hoofd. Ik ben dankzij ze gegroeid, draag ze in mijn ziel en ze zijn een stukje van mij geworden, daarmee zijn ze in m’n tijdloze kern ❤ terecht gekomen. En we leven nu inderdaad =)

    (ps: als je ergens een leuke jongen tegenkomt gewoon mee zoenen hoor, we zijn allemaal geboren om te sterven dus maakt niet uit :p)

    Liefs xxx

    Julia

  9. Jouw onvoorwaardelijke liefde en prachtige uitstraling is zo mooi! Bedankt 🙂

  10. Liefde is voelbaar, o.a. via jouw boek: je bent bijzonder in je gewoon zijn! 🙂

  11. Het gaat er niet om wie het schrijft, literair of niet. Het gaat er om of de schrijver je raakt. De schoonheid van de taal is voor mij ondergeschikt aan de essentie van de boodschap. Inhoud boven vorm. Ik heb alle door jou genoemde schrijvers gelezen maar geen van hen kwam zo binnen als jij en pakte mij zo vast.

Reageren is niet (meer) mogelijk.