Hoofdgast

‘Let’s thank life for all we’re dreaming of, let’s thank life for all that unites us, now. Let’s thank life, let’s thank life for love.’ Chef’ special (Thank life for)

Wie nodig je uit op je verjaardag? Ik sprak er uitgebreid over op de eerste Golden Life Day die afgelopen zaterdag, op mijn verjaardag, plaatsvond. Papa, mama, drie mooie broers, liefhebbende familie, Tirza, vriendinnen, bestuursleden, sponsoren en andere gasten: ze waren allemaal daar, op mijn verjaardag en de Golden Life Day. Toch was er ook een hoofdgast, eentje die met al mijn genoegen werd binnengelaten.

Hoe kwam deze hele dag tot stand? Het had alles te maken met het maken van rituelen. Sinds een jaar of vijf weet ik namelijk precies wat ik elk jaar heb gedaan op eenentwintig maart. Een jaar bij mijn leeftijd optellen, is een hele gebeurtenis geworden. Juist het hele vanzelfsprekende, vaststaande idee achter jarig zijn: ouder worden, een jaar erbij tellen, is tegelijkertijd hetgeen waarvan alle vanzelfsprekendheid verloren is gegaan. Waar jarig zijn eerst een jaarlijks terugkerend event was, is het nu een dag buiten het gewone. Allerlei gevoelens, spelen in de weken voorafgaand aan mijn verjaardag en ook de dag zelf is en blijft wonderlijk. Sinds een jaar of vijf verloopt mijn leven bovendien niet meer volgens een schema en niets verloopt volgens een vaststaand plan. Het leven loopt zoals het loopt, en telkens als ik probeer enige structuur aan te brengen, blijkt het leven vaak andere dingen in petto te hebben. In de stroom van constante veranderingen weet ik dat mijn leven alles behalve voorspelbaar en saai is. Het ritueel van mijn leven is dat er geen structuur is, geen planning en in dat ritueel wordt altijd een grote mate van flexibiliteit gevraagd.

Ergens geeft het ook wel jeu aan mijn hele bestaan: niet wetend hoe, of en waar de dagen van morgen zich zullen afspelen. Zo zat ik vorig jaar op mijn verjaardag in het vliegtuig met een van mijn broers, omdat we in Spanje een stuk van de Santiago de Compostela wilden lopen. We aten petit fours gebakjes als ontbijt in het vliegtuig en dronken ‘s middags in de Spaanse zon champagne. Het jaar daarvoor werd ik wakker op zeven hoog in mijn studentenkamer van twaalf vierkante meter, net buiten de ring van Amsterdam.
En zo ziet elke verjaardag van de afgelopen jaren er anders uit. Toch heb ik juist in deze tijd behoeften aan rituelen. Wellicht om een klein beetje voorspelbaarheid in mijn onvoorspelbare leven aan te brengen. Of omdat rituelen prachtige momenten zijn om aan terug te refereren en een ritueel – een vaste handelingen, met vaststaande gebruiken en bepaalde handelingen die jaarlijks terugkeren – extra betekenis kan toevoegen aan een moment. Vorig jaar kwam tijdens onze mini-pelgrimstocht ter sprake dat ik niet de enige was die behoefte had aan rituelen: het was immers de eerste verjaardag dat we wisten dat er vanaf nu minder verjaardagen zouden volgen dan er geweest zijn en mijn broer en ik wilden vorm geven alle komende verjaardagen.

In een verjaardag schuilt de belofte van het leven, iets waar 21 maart, het begin van de lente, daarnaast geen beter symbool voor kan zijn. Mijn broer en ik spraken af dat er jaarlijks op de 21e maart een feest zou moeten komen. Natuurlijk zou er een moment van bezinning mogen zijn, omdat juist in de verwelkoming van het hele scala aan emoties ook plaats kan zijn voor het aansnijden van een verjaardagstaart. Het klinken van een glas. Oftewel: een viering van het leven. Langzaam vormde in die week ook het meer concrete plan voor de Golden Life Foundation. Ik stond aan de vooravond van de lancering van Leef! en had mezelf voorgenomen te gaan bedenken wat er precies uit voort moest komen. Hoe de basis van mijn boek, namelijk het leven in het nu en het niet uitstellen wat je in het heden doen kunt, kon blijven voortbestaan in een andere mal. Op dag vier van onze Noord-Spaanse tocht, met spierpijn in mijn benen na de kilometers die we al gemaakt hadden, was het idee van de viering van mijn verjaardag compleet. Jaarlijks zou er een festijn worden georganiseerd wat tevens een symposium kon zijn voor de Golden Life Foundation. Jaarlijks op 21 maart, mijn verjaardag, zal er vanaf nu een Golden-Life-Day-dag plaatsvinden.

Het was een feest. We reikten onze eerste cheque uit aan het Ricciotti Ensemble, genoten we van Kim Spierenburg, A song for You en een dag waarop ontmoeting, verbinden en eigen dromen delen centraal stond. Het was een verjaardag met een gouden glans, door al het spektakel van de middag, maar zeker ook door de intimiteit van een ontbijtje met net-gewassen haren en een afterparty met enkelen bij mij thuis.

Terugkomend op de hoofdgast? Er waren – zoals gezegd – vele aanwezigen, maar de hoofdgast van de middag was het Leven. Hij straalde, hij zong, hij lachte, hij danste, hij kleurde en sprak. Hij had lief, tilde op, nam mee. Het Leven maakte de dag. Hij was het die schitterde.
Hij was de perfecte hoofdgast van de dag.

8 Reacties op “Hoofdgast

  1. Lieve Laura,
    Je bent een mooie vrouw!
    Van binnen en buiten.
    Vol wijsheid, liefde en vertrouwen.
    Onbeschrijfelijk veel LICHT, straal je uit.
    LEEF, NU en straal voor altijd.
    Pluk de dag.

    I am the light of my soul – Sirgun Kaur & Sat Darshan Singh: https://youtu.be/e11zx5TzRxo

    Love & Shine. Nurania

  2. Hi Laura,

    Je boek komt op een mooi moment weer om de hoek. In maart gaf ik het mijn vijftienjarige dochter twee weken voor jouw verjaardag, want dan is haar verjaardag. Terwijl ze als puber niet zit te wachten om alle lief en leed met haar pap te delen, was ze fan van “The fault in our stars”, waar alles in voor komt wat ik zo graag met haar zou delen. Maar jouw boek bleef thuis toen ze dit semester naar Griekenland vertrok, waar ze drie maanden naar school gaat (tof, he?).

    Zo begon ik woensdag je boek te lezen en was halverwege toen ik donderdag ontverwacht werd ontslagen (of beleefder: Er werd mij een aanbod gedaan vervroegd te vertrekken). Minder aangrijpend dan ongeneselijk ziek zijn, maar wel datgene waardoor ik nu even tril en me afvraag wat mijn bijdrage in dit leven nog zal zijn. Twintig jaar zit ik in de ontwikkelingssamenwerking en tien jaar moedig ik als trainer mensen aan hun pijn en dromen serieus te nemen. Dat brengt niet altijd geld in de la en dus sta ik opeens op straat, uitgedaagd om de moed en de weg te vinden mijn eigen advies te leven. Jouw aanmoediging om te leven kan ik goed gebruiken.

    Het ga je goed, Laura, Diederik

  3. Ontzettende dappere laura,

    Ik had jouw boek besteld en heb hem in 2 dagen uitgelezen.
    Ongelooflijk, hoe je hiermee omgaat. Ik heb ontzettende bewondering voor je.
    De wereld kan van je leren, ik ben er eigenlijk ook altijd naar op zoek om in het moment te leven.
    Heb zelf een nummer geschreven met als titel Leef Nu, omdat ik dat probeer, maar heel moeilijk vind.
    Nou, ik zou het je graag laten horen,maar weet niet of ik hier mp3tje kan opsturen,nou ja, maakt ook niet uit.
    Nogmaals dank je wel voor het mooie boek!
    Veel liefde toegewenst,
    Barbara Lok

  4. Wow Laura, wat heb je dit weer prachtig geschreven! Je bent echt een bijzondere vrouw!

  5. Lieve Laura,
    Misschien weet je het al….
    God houdt meer van je dan je je kunt voorstellen en Hij wil je leven graag gelukkig, vervuld en geweldig maken op elke mogelijke manier. God geeft ons de vrijheid van keuze, maar Hij hoopt dat we er voor zullen kiezen van Hem te houden en onze beslissingen zullen nemen door Zijn liefde. Jezus, de Redder en Zaligmaker, Hij verlangt naar je.

    Alle geborgenheid in Hem wens ik je toe,
    Dirmke

  6. Nog van harte gefeliciteerd met je verjaardag! Bijzonder om op de eerste dag van de lente jarig te zijn.

  7. Lieve Laura
    Je straalt zoveel moois uit, het is bijzonder jij BENT, zonder theorieën en of boekentaal. Net als atty hillesum die ik ook dank zij jou heb gelezen. Het LEVEN met een hoofdletter dat voel ik bij jou en dat raakt mij diep, je leert mij veel moois en ik denk veel aan jou, je boek en jouw verhalen. Een bijzonder mooi lentekind! Veel Liefde voor jou en iedereen..

Reageren is niet (meer) mogelijk.