Infinity

I’ve been waiting for the fall, I’ve been waiting for the crash. Wait a minute Mr. Man,
Can’t you see this is the end, but this is no goodbye. Kane (Hold on to the world)



Vorig jaar, nu precies een jaar geleden, kreeg ik te horen dat ik was geslaagd voor mijn vwo examen. De wereld lag aan mijn voeten en vol in het leven stapte ik mijn nieuwe toekomst tegemoet. Toch wist ik toen al wat de waardes waren in mijn leven, misschien omdat ik al eens ziek was geweest. De ziekteperiode van toen bracht mij mijn lijfspreuk, waar ik voor altijd aan herinnerd wilde worden.

En zo gebeurde het dat ik, als niet-tattoo meisje (ik vraag me trouwens of wie dat dan wel precies zijn), op precies dezelfde dag dat ik te horen kreeg geslaagd te zijn mijn tattoo liet zetten.
De keuze voor het ontwerp was simpel: ik wilde het oneindigheidsteken op mijn pols. Het was hetgeen dat ik de afgelopen jaren leerde en waar ik aan wilde worden herinnerd. Ik en het leven zijn één, ik kan het leven niet verliezen, omdat ik onderdeel ben van het leven. Ik kan slechts mijn lichaam achterlaten, op een zeker goed moment, maar het leven zal altijd doorgaan. En bovenal: ik zal doorgaan, niet meer als mijn gedaante nu, maar als een vrije geest. Dat is waar het oneindigheidsteken voor mij voor staat.

Nog altijd pronkt de tattoo op mijn linkerpols. Het is een herinnering aan de tijd die is geweest, aan het hoogtepunt dat ik vorig jaar rond deze tijd beleefde. Het teken op mijn arm, maar vooral het gevoel dat daarmee in mij zit, geeft daarnaast vertrouwen voor de tijd die komen gaat.

infinity