Kwaliteit

‘And when the night is cloudy. There is still a light that shines on me. Shine until tomorrow. Let it be. Let it be.’ Beatles (Let it be)



Mij werd de keuze gesteld bij het eerste gesprek dat ik en mijn ouders hadden met mijn oncoloog in Groningen. Er waren drie opties. We bekeken de scan die gemaakt was van mijn thorax. Dat was opzichzelf al fijn, omdat ik daarvoor nog enigszins de illusie had dat het wellicht mijn scan niet was. De grootste tumor, die niet echt mega groot is omdat ik elke drie maanden scans heb, zit in mijn operatiegebied. Optie één was dan ook om deze tumor te verwijderen door middel van een operatie en om vervolgens dit verder te onderzoeken. Optie twee was het bestralen van zoveel mogelijk tumoren. Doordat de kankervorm die ik heb nogal zeldzaam is, was hij toen nog bezig met overleg met internationale artsen. Het was niet direct duidelijk of de tumoren zouden reageren op bestraling. Ik wilde graag weten of het realistisch was om te behandelen, omdat het nu terug is. Ik wil niet leven van ziekte naar ziekte. Er was weinig hoop op genezing, en de derde optie was dan ook om geen van beide te kiezen en daarmee niet meer te kiezen voor behandelingen. Chemo is sowieso geen optie meer, omdat de vorige keer dat ik ziek was de chemo mijn tumor niet aanpakte.

’t Is natuurlijk allemaal de tweede keer en dat maakte een ‘keuze’ – ik zet ‘m tussen aanhalingstekens, omdat ik niet precies weet of dit überhaupt een werkelijke keuze is – een stuk minder makkelijk. Ik weet wat het is om lichamelijk doodziek te zijn. Ik weet wat het inhoudt om mentaal mijn leven weer op de rit te krijgen, na vele inspanningen. Een onbevangen keuze in deze is dus niet meer aanwezig. Voor mijzelf stond al vast dat ‘hoop’ en ‘kwaliteit’ sleutelwoorden in mijn bestaan van de komende tijd moeten worden. Hoop dat mijn behandelingen die ik eventueel kan nemen, hoopvol zouden zijn. Hoop op dat ik de situatie kan handelen. Hoop dat ik beter word. Zonder hoop kan en wil ik niet leven. Verder is kwaliteit een groot goed in mijn leven. Kwaliteit in mijn mentale, om de hele situatie aan te kunnen, maar die hoop heb ik. Wat dan overblijft maar minstens zo belangrijk is: lichamelijke kwaliteit.

Inmiddels hebben we afgelopen woensdag een tweede gesprek gehad. Zoals de oncoloog al aangaf in het eerste gesprek en zoals ik het ook ervaar: bepaalde keuzes in je leven kun je overdenken, maar dit kan ook niet te lang, omdat het leven vraagt om het maken van keuzes. En dus maakte ik vandaag de keuze naar aanleiding van het gesprek dat we hadden. Samen met mijn ouders hadden we een heel open gesprek. Mijn keuze van kwaliteit was in het gesprek mijn leidraad. Ik wist nog niet precies wat ik wilde doen, omdat ik nog een aantal vragen beantwoord wilde zien. Al snel werd duidelijk dat de bestralingsmogelijkheden als optie om mij te genezen niet mogelijk was, omdat het mijn tumor niet zou kunnen laten verdwijnen. En ook de hoop dat een operatie mij definitief beter zou kunnen maken was zeer minimaal. Vanuit die rationele informatie en mijn gevoelens van de afgelopen week maakte ik de keuze om geen behandelingen meer te nemen.

Ik ben een levenskunstenaar en dat is juist de reden waarom ik deze keuze maak. Het leven is mij té waardevol om niet te genieten van lichamelijke kwaliteit. Voor mij gaat het leven enkel om kwaliteit en niet om kwantiteit. Voor vele gaat dat gelukkig samen, maar voor mij  niet. Juist voor de liefde voor het leven, ‘kies’ ik voor hetgeen dat er recht tegenover staat: de dood. Mijn laatste dagen slijt ik liever niet in het ziekenhuis, maar middenin het leven. Ik wil voelen dat ik leef, dat ik vrij ben, lichamelijk zo lang mogelijk zo goed mogelijk ben. Ik wil niet alleen het idee hebben dat mijn hart klopt.

Het besef dat ik geen toekomst meer heb, komt nu langzaam. Het is moeilijk te beseffen dat ik veel dingen niet zal beleven. Iedereen kan natuurlijk morgen overlijden, maar in mijn leven is het nu een hoofdthema. Voor dit proces heb ik tijd nodig. De toekomstplannen die ik weer had gemaakt voor mijn leven en ook de lange termijn plannen als een gezin, een baan en een huis – wat nog lang niet aan de orde was, maar waar je soms een middag over kan filosoferen – zijn nu weg en dat is ontzettend onwerkelijk. Aan de andere kant heb ik al zoveel geleefd en beleefd, waar Montour bijvoorbeeld een heel goed voorbeeld van is.

De dagen staan nu nog in teken van deze keuze, maar ik hoop mijn leven enigszins op te pakken. Ik heb geen lijstje met dingen die ik nog wil doen voordat ik zal gaan, omdat ik nu de liefde ervaar van iedereen om mij heen. Op dit moment vraag ik me niet af wat ik wil doen met mijn toekomst, first things first en ook daar zal ik antwoord op krijgen.

12 Reacties op “Kwaliteit

  1. Laura ik bewonder je om je diepe wijsheid
    Ik begrijp zo goed wat je zegt dat het je gaat om de kwaliteit en niet de kwantiteit van het leven.
    Respect …. en idd de oneindeigheid zal je deel zijn. ♥

  2. Beste Laura,

    We kennen elkaar niet, maar ik las je blog en je woorden hebben me ontzettend geraakt. Ik kan me niet eens een klein beetje voorstellen hoe het is om zo’n keuze te moeten maken. Dat je hebt besloten volop te genieten van alles wat er nog gaat komen, getuigt van heel veel kracht. Ik sluit me volledig aan bij Nick Fritsma: je bent moedig en inspireert mensen met je verhaal. Geniet van iedere dag en wat je zegt: LEEF!

  3. Lieve Laura,
    Ontzettend knap hoe je alles opschrijft, ik vind het bijzonder hoe sterk je bent. Geniet van elke dag! Liefs Merel (van Schaik)

  4. Je bent een prachtige meid. Geniet (middenin het leven).

  5. Lieve Laura, je bent een mooi en moedig mens, veel liefs

  6. Lieve Laura,
    Ik leef met je mee.
    Heel veel sterkte en liefs toe gewenst.

  7. Moedig besluit. Je inspireert mensen met je verhaal.

  8. Mooi lente kind, geen denken meer maar voelen te leven in verbondenheid door licht en liefde, jouw kwaliteit van kiezen zonder angst!

  9. Ook ik lees dit met tranen in mijn ogen. Bijzonder veel respect voor je keuze. Ik hoop dat je een fantastisch leven hebt in de tijd die je nog hebt.

  10. Lieve Laura,
    Ik zit hier met tranen in mijn ogen. Ik kan niet anders dan aan je denken, van je leren en je steunen. Liefs,
    Adriane

  11. Tjemig Lau, wat ben jij sterk! Ik ken je al van toen je nog een klein meisje was en bij Wilco in de klas zat….je blijft voor mij dat meiske, idd vol levenslust, en meid wat ben jij een kanjer, ik heb diep respect voor jou en je keuze. Haal eruit wat er nog voor je inzit; LEEF!

    Liefs Janny

Reageren is niet (meer) mogelijk.