Lievelingsschoenen

‘Hey, I put some new shoes on and suddenly everything is right. I said hey, I put some new shoes on and everybody’s smiling. It’s so inviting.’ Paola Nutrini (New Shoes)

Ik heb pas geleden nieuwe schoenen gekocht. Mooie cognac kleurige laarsjes, die mij weer vele kilometer brengen mogen. Mijn oude laarsjes kreeg ik ruim twee jaar geleden voor mijn verjaardag, op een zondagmiddag ergens in maart. Van mijn studiefinanciering kon ik prima rondkomen, maar leren laarsjes lagen buiten mijn budget. En zo zaten we – mijn vader, zijn partner en ik – knieën opgetrokken, theekoppen op de vloer en taart in onze hand op elf vierkante meter mijn pre-birthday te vieren.

De laarsjes zaten als gegoten en ze hebben mij sindsdien op allerlei momenten vergezeld. Zo’n gevoel dat met die laarsjes aan mijn voeten, mijn tred net wat zelfverzekerder was. Zonder overdreven uiterlijksgevoelig te zijn, of volledig gefocust op de buitenkant – een laars kan tenslotte niet je gemoedstoestand bepalen – waren die schoenen mijn lievelingetjes. Maar ook: de schoenen staan symbool voor de vele kilometers die ik heb mogen maken de afgelopen twee jaar. Ze vergezelde mij overal. Op feestjes, in wachtkamers, op de universiteit, in de trein. Mee de tas in naar het buitenland; tijdens diners, in authentieke dorpjes.
En nu dus in de kliko. Daar bracht ik ze, afgelopen zaterdag, nadat ik een nieuw paar in de winkel had gekocht.

Al veel eerder had ik nieuwe schoenen moeten kopen, eigenlijk. Want twee jaar voor een paar dat je overal mee naar toe neemt, is best lang. Veelte lang, maar ergens vond ik het vreemd nieuwe schoenen te kopen. Schoenen zijn toch een soort toekomst investering. En dus maakte ik die niet. Gaf mijn geld liever uit aan etentjes, boeken en reizen, maar kleding? Nee, buiten het veelte dure jurkje waar ik over schrijf in mijn boek, kocht ik amper iets.

Wat is het punt wat ik maken wil? De nieuwe schoenen die ik kocht, staan eigenlijk voor het vertrouwen in de tijd. Het leven in het nu is prachtig, als het maar niet voortkomt uit een angst voor de dag van morgen. Daarbij vertrouwen te hebben in de dag van morgen, zonder daar al te leven, is de afgelopen tijd mijn geslaagde uitdaging geweest. Ik heb geen angst voor morgen, dus mag ik die ik met een lach tegemoet treden. En met nieuwe schoenen: mijn oude schoenen waren op, mijn voeten nog lang niet.
Of wel. Maar mij daarmee niet meer bezig houdend, de ruimte te nemen te leven in het nu, met plezier en vertrouwen voor de toekomst en mooie herinneringen van vroeger. Het maakt het nu zoveel leuker. De cognaclaarsjes zullen mij vergezelen waar ik ga, hoelang ik ook ga.

9 Reacties op “Lievelingsschoenen

  1. Hoi Laura,

    Ik heb je boek al een tijdje terug in een adem uitgelezen.
    Ik las er herkenning in die je als kankerpatiënt ervaart.
    Ik zie ook de kracht die er uit spreekt , zodat ik mij soms schaam over een dag dat het even niet mee zit. Jij bent nog zo jong…
    Ik heb al een heel leven achter mij, ben oma en mijn kleinkinderen die net zo oud zijn als jij..
    Toch put ik moed uit jouw boek. Ik heb inmiddels 3 operaties gehad en min of meer hetzelfde verhaal p, afwachten en geluk hebben. NAR de laatste operatie in april probeer ik te ” LEVEN ” en dat gaat mij meestal goed af. De herkenning van je laatste bericht komt mij ook bekend voor. Waarom zal ik nieuw kopen!!!!! Geeft het liever aan mijn kinderen
    En kleinkinderen. Maar daar is ook een omslag in, we, mijn man en ik leven nu en proberen er ook alles uit te halen. Veel dank voor je boek. En we weten beiden dat er dingen zijn die een ” gezond mens” niet echt begrijpen.
    Succes met de voor stelling, weet nog niet of ik de moed heb er naar goe te gaan maar zie het wel.
    Lieve groet, Annemieke

  2. Lieve Laura..ik hoop op nog een paar, nog een paar, nog een paar, nog een paar, nog een paar, nog een paar, nog een paar, nog een paar, nog een paar, nog een paar, nog een paar, nog een paar, nog een….nog…..nog…nog..mooi mens! ❤️

  3. Lieve Laura.
    Mooie nieuwe schoenen een symbool voor vertrouwen in je leven .
    Een leven waar je van mach genieten ja nu vandaag en wie weet morgen .
    Ja jij straalt het uit van je lieve gezicht zoals een bloem vol van pracht en je wilt het delen met ieder telkens weer.
    Jij bent een pracht van een vrouw vol van moed het doet ook mij steeds weer goed en geeft ook mij weer moed
    Geniet van het leven en geef je liefde elke dag.

    Liefs Bert Schuurman

  4. Lieve Laura,
    Dank voor je inspiratie. Ook nu weer! Schoenen ze dragen mij. Vandaag is mooi en morgen zal nog mooier zijn. Schoenen…..

  5. Lieve Laura,
    Vertrouwen is het grootste bewijs van liefde…
    Pluk de dag, liefs

    PS ik heb al kaarten voor theatervoorstelling LEEF!, première 2 februari 😉

  6. Nieuwe schoenen als symbool voor vertrouwen in de tijd. Laura, prachtig!:-)

Reageren is niet (meer) mogelijk.