Op zoek naar de geest

‘We are the sun; we are the stars; we are the sky; we are the love; we are the heart; we are alive. Sunsets fade, but the light will stay.’ Niels Geusebroek (We are)

Toen ik op een ochtend wakker werd en via de social media wist dat Rene Gude te gast was geweest bij De Wereld Draait Door (zie hieronder), heb ik de uitzending snel opgezocht. Toen hij werd aangekondigd met de woorden dat dit zijn laatste televisieoptreden zou worden, begon mijn ontroering, die groeide en groeide gedurende het korte kwartier van het interview. Misschien is het de gemeenschappelijke factor van de dood die we beide eerder dan gemiddeld tegemoet treden, wellicht is het zijn filosofische en pragmatische manier van omgaan met dit gegeven. In ieder geval volg ik Rene Gude sinds ik ziek ben. ‘Onze’ denker des vaderlands, die door middel van zijn eloquente manier van spreken, zijn veelheid aan kennis en zelfrelativerende vermogen mij mee weet te voeren in zijn filosofische denkwerelden en mij uit de werkelijkheid van de dag weet te halen.

Om al filosoferend even uit de lichamelijke realiteit te treden, of zoals hij schrijft:
‘Ons lijf bevindt zich altijd in een of andere Umwelt, onze directe omgeving. Maar onze geest – niks meer dan de optelsom van gedachtenactiviteiten – beperkt zich zelden tot wat je kunt zien, horen, voelen, ruiken of proeven, en floepert bijgevolg alle kanten op. Wij mensen hebben een groot vermogen om ons uit onze directe omgeving weg te denken.’

Het zijn van die heerlijke in between momenten, de momenten van dagdromen, waarin alles relatief lijkt en ik toeschouwer kan worden van mijn leven. Of het zijn momenten dat ik lees over andere werelden, vele kilometers hiervandaan, omdat auteurs het scheppende vermogen hebben andere werelden te creëren en mij daarin mee te nemen. Het zijn momenten die je overal kunt beleven, op alle momenten van de dag, en die je uit díe specifieke werkelijkheid halen.
Daar gelaten dat dagdromen een fantasierijke, prettig vertoeven zone van mijn geest is, is het soms zelfs noodzakelijk. Het is soms nodig om even te verdwijnen uit de dag, uit dit moment, als mijn lichaam het niet altijd toelaat de werkelijkheid prettig te vinden. Het opent werelden waar mijn geest vrij is, licht is, zwevend, volop levend.

Natuurlijk zijn het in between momenten en zij staan los van het genieten van het nu-moment hier, maar daarom niet minder belangrijk. Zoals Rene ook zegt: gedachten die ons uit onze lichamelijke realiteit, of de werkelijke omgeving kunnen wegnemen, kunnen zowel een glorie als misère zijn. Omdat we onze omgeving kennen, denken we volgens Rene vaker aan de wereld daarbuiten. Daaraan te denken, brengt ons weg uit het genieten van alles om ons heen, de bekende realiteit: de Nederlandse herfstkleuren, een kop koffie of een goed gesprek. Alles waar ik dus zo van geniet, al die prachtige nu-momenten die elke dag kleuren. Maar een beetje filosoferen om zijn tijd, daar doe ik graag aan mee.

Tot slot, wil ik Rene bedanken voor alle mooie filosofieën die hij brengt en voor alle werelden die hij voor mij creëert. Daarom eindig ik met een voorstel van hem, wat ik een aansprekend, noodzakelijk en daarom geweldig idee vindt:
‘Een voorstel voor #humeurmanagement:
– We leven er lekker op los 24/6.5
– Op zondagmiddag klussen we aan ons Wereldbeeld, Mensbeeld en Zelfbeeld

‘Sunsets fade, but the light will stay.’

Het interview ‘Sterven is doodeenvoudig. Iedereen kan het,’ bij DWDD met René Gude van 29 september is hieronder terug te zien.

8 Reacties op “Op zoek naar de geest

  1. Laura je bent een fantastisch mens. Ik bewonder je levensvreugde, je positiviteit, en de band die jij hebt met jouw familie en vrienden.Je inzichten maken mijn leven mooier, of beter gezegd; ze doen mij dat beseffen. Dankjewel daarvoor! Bas

  2. laura,
    Soms wil je

    Laura,
    Dagen van niet zijn
    is nadenken over de pijn
    van wat als ik er ben
    en erken dat ik leef.

    Dagen dat ik er ben
    en erken dat ik leef
    en deel met anderen
    dat zal mij niet veranderen
    in wie ik ben.

    Dagen dat ik er ben
    die weken en maanden geven
    laten mij Leven in wie ik ben.

    Blijheid geeft kracht in mijn Leven
    de tijd die ik krijg.
    Mijn geest maakt me sterk en geeft
    mij signalen dat ik er alles uit kan halen.
    Die geest geeft kracht.
    en maakt dat ik alles al is het maar
    voor even wil halen uit het Leven.

    Elizabeth.

  3. Hoi Laura en Rene,

    Hoe je het ook went of keert… het is gewoon zwaar kut wat jullie overkomt… (sorrie voor de woordkeuze). Ik vind jullie 2 hele mooie moedige mensen en probeer daar een voorbeeld aan te nemen… (met de nadruk op probeer) Thanks voor jullie inzichten!!!

  4. Erop los leven vind ik geen goed advies. Ik neem aan dat hij daarmee bedoelt: doen waar je zin hebt, alsof er geen goed en kwaad bestaat

  5. Ik volg jou en rene gude allebei. Zit in de zelfde situatie voor wat betreft het vroegtijdig moeten verlaten van dit leven. Ik heb veel steun aan jullie verhalen. Veel dank!

  6. Mooie blog! Ik heb net je boek uitgelezen en echt onwijs veel gehuild. Niet omdat het me zo verdrietig maakte, maar omdat jij mijn grootste angst (te horen krijgen dat je niet lang meer te leven hebt) hebt doorgemaakt en daar op zo’n positieve manier mee om kunt gaan. Dankjewel!

  7. Prachtig blog wederom Laura. Met name de derde alinea over de ” in between” momenten. Bijna een beschrijving van mindfulness tot de derde macht.

Reageren is niet (meer) mogelijk.