Thanks life for living (and a brand new year)

‘Let’s raise a glass, here’s to you dear.’ John Eddie (Happy new Year)

Rond Kerst en Oud en Nieuw zijn van die dagen waarin overdenkingen meer dan anders plaatsvinden. We gaan op naar een einde, maar ook naar een nieuw begin. Dat zorgt voor een gevoel van adrenaline, openheid, maar ook melancholie.

Terugdenkend aan wat het jaar 2013 voor mij bracht overheerst het woord ‘groei.’ Maar ook het woord ‘verandering’ is op zijn plaats. Vorig jaar ging ik het nieuwe jaar vol goede moed en levenslust in. Er is een duidelijke grens gelegd in dit jaar, namelijk de grens van tot half april en na half april. De grens van leven met gezondheid en leven met ziekte. De grens tussen leven op de automatische piloot, en Leven, Voelen, alles willen Ervaren. Mijn gedachten gaan nu vooral uit naar het tweede gedeelte van het jaar 2013, omdat alles sindsdien in sneltreinvaart voorbij is gegaan. Er is zo veel gebeurd, er is zo veel gevoeld, zo veel geuit. Er is gelachen, er is gehuild. Alleen door mijn eigen aantekeningen terug te lezen, kan ik bijhouden waar ik een paar maanden geleden doorheen ging.

Dankbaarheid voor het afgelopen jaar overheerst in mijn gevoel. Wat kwamen er allemaal voor prachtige dingen in mijn leven… Dit jaar leerde mij, dat wanneer je aan het leven een wens durft te uiten, of een vraag durft te stellen, die je vanuit je hart werkelijk wenst, die wensen altijd in vervulling gaan. En vragen zullen worden beantwoord. En, wat mij opvalt, is dat de vervulde wensen en de beantwoorde vragen altijd mooier en beter worden vervuld. Op sommigen dingen waar ik het leven om vroeg moest ik even wachten, maar anderen dingen kwamen razendsnel, alsof ze al klaarstonden voor mij.

Zo was dit het jaar waarin ik Tirza ontmoette, zij behoort zeker in mijn lijstje van dingen waar ik heel dankbaar voor ben dit jaar. Binnen drie weken stond zij voor mijn neus. En trouwens nog elke morgen, als zij mij begroet. Zij geeft me zoveel liefde, plezier en gezelschap. Ze is werkelijk trouw en ik verbaas me nog steeds weleens om haar altijd aanwezige vertrouwen in mij, dat ik haar bazin ben en goed voor haar zorg.
Dankbaar voor mijn familie. Dankbaarheid heb ik voor vriendinnen om mij heen, fysiek ver weg, of dichtbij, maar met elkaar hebben we dit jaar heel wat groeimomenten doorgemaakt, en diepere connecties kwamen tot stand.
Dankbaar voor mijn gezondheid, omdat ik op dit moment nog kan vertrouwen op een lichaam dat mij draagt en doet leven.
Dankbaar voor mijn boek, dat binnenkort verschijnen zal.
Dankbaar voor de vele kaartjes die ik regelmatig in mijn (digitale) brievenbus vind, met mooie woorden en intenties die bekenden en onbekenden mij toesturen.
Dankbaar zijn voor het leven vind ik belangrijk, omdat het mij doet stilstaan wat voor prachtige dingen mij worden gegeven. Dankbaarheid doet mij beseffen dat het leven heel goed voor mij zorgt.

Andere momenten in het jaar 2013 waren heftig, maar ook de moeite waard om dankbaar voor te zijn: deze momenten gaven mij groei. Mijn meest intense moment in dit jaar was het moment waarop ik koos voor kwaliteit te gaan en geen medische levensverlengende behandelingen te nemen. Het was niet gemakkelijk, maar het was een moment van bevrijding om uit te spreken wat ik wenste voor mijn leven. Het was tevens de aanleiding naar allerlei andere gebeurtenissen, waarin ik volledig van mijn lichamelijke kwaliteit heb kunnen genieten en waarin ik kon groeien in mijn geestelijke kwaliteit.
De diepste momenten van dit jaar waren de momenten waarop mijn toekomst, met alle ambities, plannen en dromen bleken weggevaagd. Het waren momenten van leegte, rouw en verlies. Door ze te voelen, kon ik verder gaan en aangepaste dromen langzaam vorm geven. Ik was op dat soort momenten dankbaar dat de zon na een nacht weer opkwam.

Nu gaan we op naar 2014. Ik ben dankbaar daar deel van uit te maken, net als iedereen daar deel van uitmaakt en het een prachtig jaar zal maken, waarin plaats is voor vreugde en verdriet, voor dankbaarheid over het leven.