Vleugels van Kracht (VK-magazine)

‘Ga vandaag een berg beklimmen en de top bereiken, met jou in m’n hart.’ – Paul de Leeuw (Dat komt door jou) oorspronkelijke uitvoering Guus Meeuwis

Wieh! Vanochtend ben ik naar de tijdschriftenkiosk gesneld om de zaterdageditie van de Volkskrant te bemachtigen. In het zonnetje, met een kopje koffie in mijn hand ben ik vervolgens de bijlage van de zaterdag, het VK-magazine, ingedoken. Het interview van deze editie gaat over Leef! en zowel ik als mijn ouders zijn hiervoor geïnterviewd.

Ik ben blij met het artikel. Dat mijn ouders hier ook voor zijn geïnterviewd vind ik vernieuwend. Waar ik in mijn boek schrijf over wat er met mij gebeurd en hoe ik dingen ervaar, ervaart iedereen dit proces persoonlijk op een ander niveau. Waar ik leef tot een bepaalde letterlijke grens, zullen mijn ouders na die grens verder leven zonder mij fysiek hier. Het feit dat zij beide ‘ja’ zeiden tegen dit interview toont hun kracht en veerkracht om met zowel hun eigen emoties, die van mijn broers en die van mij te dealen.

Mijn ouders zijn altijd mijn Vleugels van Kracht geweest. Zonder hun lichamelijke, dan wel mentale zorg van de eerste ziekteperiode, zonder de groei die we doormaakten, kon ik mij niet ontwikkelen tot wie ik nu ben. Zonder mijn ouders die onvoorwaardelijk achter mij staan, kon ik niet mijn zelfstandigheid behouden in Amsterdam. Zij maken de stappen die ik zet mogelijk, omdat ik een vangnet heb waarin ik kan terugvallen. Zij zijn het die ik met mij meedraag in mijn hart, nu ik een berg beklim en de top bereik.

Met trots sta ik dan vandaag ook met hen in het Volkskrant Magazine. En hoewel het interview uiteindelijk vooral over Leef! en over mijn ervaringen met het leven gaat, is het artikel – door de lange weg die we samen hebben gelopen en nog elke dag lopen – mijn ouders’ verdiensten.

Quote artikel: ‘Wat staat je te doen als je weet dat je dood gaat? In het nu leven.’ 

Het interview staat in het Volkskrant Magazine (31 mei), dit is de weekeind bijlage van de zaterdageditie van de krant. Tekst Evelien van Veen, foto’s Robin de Puy

11 Reacties op “Vleugels van Kracht (VK-magazine)

  1. Hoii Laura,
    Het is alsof ik je al ken, doordat ik je boek heb gelezen, maar jij kent mij niet… daarom stel ik mezelf even voor: Ik ben Tess en ik kom uit Alkmaar. Ik ben vijftien jaar en door jouw boek heb ik ingezien dat je het leven niet moet uitzitten maar moet leven. Super bedankt voor dat! ik moest een leesverslag maken voor school, en ik heb jouw boek gekozen!
    ik hoop dat je dit leest en ziet dat je weer iemands leven hebt veranderd!
    Groetjes,
    Tess

  2. Lieve mooie Laura,

    Ik heb zojuist in één dag je boek uitgelezen en net als vele met mij heeft het me enorm geraakt. Ik ben zelf ook al lange tijd ziek en jouw boek heeft me geholpen de dingen positief te zien en de dag te plukken… Ik hoop dat je nog vele kostbare momenten zult meemaken, dat je omringt wordt met Liefde en Licht, het ga je goed Laura, liefs!

  3. Beste Laura,

    Via een vriendin kreeg ik de bijlage van de VK met het artikel over jou. Een bron van herkenbaarheid! Wat goed verwoord. Helaas zit ik in een vergelijkbare situatie, ben wel een stuk ouder en daarom extra onder de indruk van jouw opvattingen. Hopelijk kan ik mijn omgeving net zo meenemen zoals jullie dat met elkaar hebben gedaan. Dit artikel gaat vast helpen om hen duidelijk te maken hoe ik het ervaar en graag wil. Bedankt!

  4. Lieve Laura.

    Ik las je verhaal in de VK Magazine en het raakte me.
    Ik heb bewondering voor de manier waarop je je leven leeft en de boodschap die je meegeeft is iets waar ik veel van kan leren.

    Ik betrap mijzelf er op te vaak aan de toekomst te denken en ook te vaak te verlangen naar vroeger.

    Ik kan niet wachten om je boek te lezen!

    Veel liefs Vera

  5. Lieve Laura.Ik heb je boek in 2 dagen gelezen.
    Wat kan jij je gevoelens goed verwoorden. Dat had ik je al gezegd na je optreden bij Spijkers met Koppen. Je boek raakt me nog meer. Elke dag heeft haar verwondering. je maakt me stil Laura!
    Ik wens je liefde en alle goeds.
    Je bondgenoot Laura.

  6. Hallo Lieve Laura,

    Wow, wat een ongelooflijk inspirerende engel ben jij!

    Het zou mij geenszins verbazen dat jij langer blijft Leven dan iedereen misschien wel denkt……….. Want je hebt het Recept voor een Gelukkig Leven niet alleen ontdekt; je Leeft er ook nog naar.

    Een heeeeeeele dikke knuffel! Blijf schijnen als de Zon!

    Liefs,
    Carolina

  7. Dag Laura.
    Ontroerend en helder hoe je afgelopen week op de tv en gisteren in de volkskrant schrijft over je leven tot nu toe. Met groot respect voor je ouders, verzorgers en je broers ook.
    Wat mij raakte deze keer was het zinnetje: het boek is geschreven…. en wat nu dan?
    een beklemmende vraag zoals je zei, want, stel je toch eens voor dat je nog járen van genieten voor je hebt? Dan kijk je toch wel uit naar de dood, zeg je.
    Vragen die in mij opborrelen hier zijn: is acceptatie van dood ( verandering van vorm) niet tegelijkertijd acceptatie van oneindige levenskracht? En wat nu als die levenskracht jou lichaam toch nog vele jaren in leven houdt? Wat zou dan je volgende doel kunnen worden? Genieten van het Nu zou dan toch ook “moeten” kunnen worden?
    Dank je wel voor je inspirerende aanwezigheid!
    Alle goeds en liefs, Annet.

  8. Hallo Laura,
    Een prachtig televisie-college over het leven bracht me op jou pad Laura. Je boek gekocht en net het interview in de Volkskrant op me in laten werken. Jou gedachtengoed, boodschap en met name de wijze waarop je deze uitdraagt maakt me bescheiden en dankbaar. Ik hoop nog veel en lang van je te kunnen lezen en horen.

    Dank je wel,
    Lieve groet, Dick

  9. Hoi Laura,

    Na het lezen van het aangrijpende artikel in het VK magazine van vandaag over jou, je levenspad en je boek voelde ik me ontzettend geroerd ….!
    Ik bewonder je wijsheid, je moed,…. je overgave.
    Ik ben er gewoon stil van….

    Toevallig ligt hier een spreuk naast me op een blaadje, behorende bij een ander magazine dat ik ook vandaag binnen kreeg:

    “Welke dag is het? vroeg Poeh,
    Het is vandaag! piepte Knorretje
    Mijn lievelingsdag, zei Poeh”

    Dat deed me meteen aan jou denken…

    Laura, ik wens je nog heel veel lievelingsdagen toe!

    Dank je wel voor je waardevolle inzichten.

    Nieke

  10. Hoi Laura,

    Ik heb geen idee hoe ik op jouw website ben gekomen maar ik heb alles met verwondering gelezen. Wat ben jij sterk en wat spreken jouw berichten veel positiviteit en liefde uit.
    Ik wens je een hele mooie zomer en hopelijk nog meer.

    Romy

  11. Laura,

    Veel mooie reacties op jouw blogs, die hoef ik niet te herhalen en de totale herkenbaarheid van jouw situatie (helaas) is niet relevant.

    Ik wil/mag jou wel een boodschap meegeven: vanuit 100% (!) onomstotelijk wéten, en dus niet vanuit een geloof/overtuiging, mag ik je meegeven dat het na dit leven niet ‘stopt’ wel integendeel: het mooiste/beste komt nog en dan wel zonder ziek lijf.

    maar tot die tijd: pluk de dag!
    you go girl 🙂

Reageren is niet (meer) mogelijk.