Voldoening voor de toekomst? Nee, nu!

‘My God. Amazing that we got this far. It’s like we’re chasing all those stars.’  One Republic (Secrets)

Waarvoor doe je dingen? Doe je die voor de toekomst, of omdat je voldoening haalt uit het nu? Zelfs voor mij is de grens tussen dingen doen voor het heden of voor de toekomst soms moeilijk te bepalen.

Zo heb ik het altijd naar mijn zin gehad tijdens de colleges van mijn studie kunstgeschiedenis, die ik in 2012 aan de Vrije Universiteit begon. Ik genoot van de bezoeken aan musea, de boeken die ik doorspitte, de colleges van enthousiaste professoren die alles uit hun studenten wilden halen. Ik genoot van de creatieve sfeer op de opleiding, de gezelligheid die het gaf om met een kleine groep te studeren. Wat mijn studie mij vooral gaf, was een teruggekomen gevoel van ambitie. Waar ik vanaf 2009, de eerste keer dat er kanker werd geconstateerd, mijn toekomst geen vorm durfde te geven, ging dat op de universiteit plotseling gemakkelijk. Tussen de ambitieuze mensen, kreeg ik ook weer ambities voor doelen die ik wilde behalen in de toekomst. Mijn toekomst werd weer vanzelfsprekend en ik wilde dingen bereiken door middel van mijn studie. In volle overgave stortte ik me op deze herboren ambitie: ik studeerde dagen achter elkaar.

Nog dezelfde avond dat mijn ouders naar Amsterdam kwamen om te vertellen dat ik uitzaaiingen had, heb ik mijn studieboeken in een kast gestopt. Ik heb ze daarna nooit meer aangeraakt. Het leek me zinloos me in te zetten voor dat wat ik misschien wel nooit haal: mijn bachelordiploma. Ik zou nooit meer in de collegebanken zitten, dat was wat ik zeker wist. Hoewel de studie mij zoveel plezier had gegeven, was het niet meer mijn prioriteit. Ik stortte me op een ander leven met invulling in andere dingen. Ik had geen tijd voor mijn studie, maar vooral ook geen zin. Wat is het doel van het studeren van de geschiedenis van de kunsten, als het leven nu veel meer aandacht vraagt? De dagen vulde zich met het aanpassen aan mijn nieuwe realiteit. Ik zocht (en vond) mijn vervulling in het schrijven van mijn boek, in het uitwerken van recepten in de keuken van mijn werk, in de vele gesprekken die ik met vrienden voerde, in de dagelijkse schoonheid voor het leven. Ik hield contact met vrienden en docenten van de universiteit, maar de ambitie die ik nog in hun ogen voelde stralen, was bij mij volledig verdwenen.

Maar ik had voorbarige conclusies gemaakt, toen ik zei dat ik nooit meer in de collegebanken zou gaan zitten. Rond december 2013 begon ik met het lezen van uitdagende filosofische boeken en andere theoretische literatuur. Ik miste uitdaging op het gebied van kennis. Hoewel ik het nooit had gedacht, miste ik mijn studie. Ik miste stof om langer over na te denken, ik miste kennis als ik nieuwe tentoonstellingen in musea in Amsterdam bezocht, ik miste een stukje mentale uitdaging. Nadat ik mij de afgelopen tijd vooral had gefocust op mijn gevoelskant, miste ik prikkeling op een ander vlak. Ik leerde dat ik niet studeerde voor een bachelordiploma, of voor de toekomst, maar voor het nu. Want ik kan moeilijk leven zonder studie. Daarvoor is het mij te waardevol. Ik mag leren over filosofie, over kunst, over de culturele waarden van mensen van lang geleden. Ik mag leren over oude beschavingen, over hun normen en waarden. Ik heb mijn kunstgeschiedenisboeken weer uit de kast gehaald. Het is waardevol voor nu, los van wat de toekomst brengt. Ik heb plezier in de boeken die ik nu lees. De druk van het presteren, die ik vorig jaar in mijn nek voelde hijgen, door mijn eigen perfectionisme, laat ik nu los.

Voor het eerst studeer ik écht voor mezelf. Het brengt een bepaalde vrijblijvendheid met zich mee, die zorgt voor meer plezier, meer voldoening en meer zin naar kennis dan ooit tevoren. Ik zou bijna iedereen gunnen zo te studeren, of te leven, want wat je ook doet: je doet het voor jezelf. Jouw eigen geluk is daarin een leidraad. Waarom dingen doen voor verliggende doelen in de verliggende toekomst? Voldoening in het nu, dat is waar het om draait. 

5 Reacties op “Voldoening voor de toekomst? Nee, nu!

  1. Heb het boek achter elkaar uitgelezen. Het heeft mij veel stof tot nadenken gegeven. Bedankt dat je dit hebt willen delen. Ik ben diep onder de indruk. Ik wens je alle goeds toe en blijf je volgen. Je bent een bijzonder mens.
    Betty

  2. Goh – ik vind het fantastisch hoe je de dingen beleeft, beschrijft, & vooral – wie je bent. Je bent een voorbeeld voor ons allen – verlicht, verliefd op het leven, voldaan met jezelf. Ik kan zoveel van jou leren.

    Bedankt daarvoor.

    Veel succes op je route (wie weet komen we elkaar ooit tegen),

    Sofie

  3. Present las ik in de reactie hier voor, het nu is een kadootje <3

  4. Just live the moment with intensity and totality. Live it with as much joy as possible, with as much love as possible, with no fear, no guilt. This existence is yours and this moment is a gift — don’t let it go to waste. – Osho –

    The best among men is one who has compassion; the most blessed time is the ‘present’, this very second, and the best act is to relieve the pain and grief of others. – Sai Baba –

    Do it now, today will be yesterday tomorrow – bron onbekend –

Reageren is niet (meer) mogelijk.