Wat doe jij met tijd?

‘Coming of age ain’t about what you do. It’s giving in to what’s predefined.’ Milow (Coming of age)

Iedereen heeft de eeuwigheid, maar heeft iedereen tijd? En is tijd überhaupt wel een bezit? Wanneer je dit leest, is het openen van mijn blogpagina alweer verleden tijd.
Tijd is een raar fenomeen. Tijd is ongrijpbaar, alsof het een mysterie is waarvan ik langzaam meer kom af te weten.’Tijd’ is eigenlijk iets heel praktisch, iets dat de mensheid heeft verzonnen. Natuurlijk heeft de natuur haar seizoenen, maar een klok, of een verjaardag, of een jaartal, zijn uiteindelijk menselijke uitvindingen. Het zijn vaak de agenda’s die ons een bepaalde houvast en zekerheid geven. Het is vaak de toekomst die ons op de been houdt.

Eind mei ging mijn horloge kapot. Ik denk dat de batterijen leeg zijn. Dat gebeurt weleens vaker en normaliter snelde ik naar de juwelier om er een nieuw batterijtje in te laten zetten, zodat mijn horloge weer kon tikken en ik weer op elk gewenst moment van de dag kon weten wat de tijd was. Maar deze keer hield iets in mij mij tegen om naar de juwelier te gaan. Nog altijd ligt mijn horloge ongerepareerd in mijn sieradendoosje. Ik vond het eigenlijk wel mooi dat mijn horloge kapot ging, omdat ik tijd juist in deze tijd moet loslaten, om voluit te leven.

Maar om tijd volledig los te laten, wordt soms nogal wat van mij gevraagd. Het hebben van een toekomst, of in ieder geval het maken van ideeën voor de toekomst, geef vaak veel genoegen in de momenten nu. Zo kan het maken van plannen voor de komende feestdagen voelen als een fijn moment, terwijl ik het ook heel ongemakkelijk vindt om verder te plannen dan twee, tot drie weken. Het zijn niet de mankementen van fysieke beperkingen, maar mijn geest die tegensputtert bij het maken van een toekomstplanning.

En dat tegensputteren van mijn geest voor het maken van een toekomstplanning, maakt dat alles van het heden intens belangrijk wordt. Ik besef me dat ik seizoenen leef. Nu de bladeren van de bomen vallen en de natuur mij herinnert dat tijd doorgaat, geniet ik van de herfstkleuren en van de schoonheid van de cyclus van het leven.
En weet je wat het mooiste is aan al die momenten? Op die momenten van Leven, ervaren, leren, groeien, en dromen valt het begrip ‘tijd’ volledig weg. Seconden worden uren, dagen worden weken, zonder te beseffen dat de ‘tijd’ doorgaat, omdat alleen het nu-moment is dat telt. Het is een aanraking met de eeuwigheid en in die aanraking valt de tijd weg. Klokken zijn van de muur gehaald, planningen en agenda’s liggen onaangeraakt in mijn kast, en het leven toont mij niets anders dan eeuwigheid.

Ik leef steeds minder met het besef van tijd. Maar, iedereen weet toch dat hij/zij doodgaat? Tijd is een illusie. Ze kan zorgen voor bevrijding, maar ook voor beknelling. Elke dag is het een kunst om te kiezen voor het eerste. Jij maakt jouw eigen tijd.
Dus, wat doe jij met tijd?

5 Reacties op “Wat doe jij met tijd?

  1. Hej Laura,

    Wat is tijd?
    Een vorm van tijd is een dag.
    En een dag is voor mij een cadeautje.
    Een cadeautje wat ik elke dag gratis krijg.
    En wat ik met veel plezier uitpak.
    Vandaag bezorgde me dit cadeautje me een grote lach.
    Zou het cadeautje morgen mij ook weer een lach bezorgen?
    Overmorgen hoop ik je het antwoord te kunnen geven.

    Met vrolijke groetjes,
    Ron.

  2. genieten van wat is en vooral bezig met ZIJN
    going with the flow en kijken wat de dag me brengt <3

  3. Laura,
    Ik (be)grijp de tijd en je motivatie.
    Je zintuigen ervaren elk moment intens. Ook ik ervaar het zo.
    Ik wens je een mooie tijd…
    Marianne

  4. Wauw laura. Wat een bijzonder mens ben jij! Ik lees jou blog met heel veel bewondering. Liefs melissa♡

  5. NU het beste doen voor mijn omgeving en daarmee voor mijzelf

Reageren is niet (meer) mogelijk.